reisverhalen2014

 2e week reis naar en door Zuid Afrika

Van Kaap (= Noordkaap 2012) naar Kaap (=Kaap de Goede Hoop 2014)

Maandag 13 oktober - Vanmorgen vroeg in Woudbourne Camping (The Heads – Knysna) begonnen met regen, én een beetje zwemmen in een zwembadje. Heerlijk relaxed.

Terug naar Knysna en op weg naar Storms River via de N2 eerst Plettenberg Bay aldaar gezocht naar spar en inkopen gedaan voor 3 dagen rust bij Storm River. Gezocht naar blokjes voor het chemisch toilet en niet gevonden ook niet bij winkels onderweg (armoedig). Tol betaald op het moment dat de N2 het Tsitsikamma Park inreden, na alle werkzaamheden onderweg waarbij wel tientallen mensen met vlaggen langs de weg stonden om het verkeer rustig te manen en te waarschuwen (natuurlijk zwarte mensen), was de tolweg een mooie weg. Gelukkig de afslag naar de camping gevonden en ingereden, doorgang geen probleem al moesten we bij de receptie toch nog eens extra betalen voor de toegang tot het park. Maar aangekomen op onze camping plek een verademing, behalve dat we tussen 2 andere medecampeerders staan, wat we tot nu toe helemaal niet gehad hebben.

Mooi gezicht – en dat zullen Lotte en Pieter kunnen beamen – hoe de zee stuk slaat op de rotsen vlak voor ons gezicht. Na een beetje lezen en wat dutten hebben we de wandeling naar het restaurant gemaakt – the Mouth van Storms River Valley – waar we morgen kunnen gaan wandelen en wellicht kanoën met een gids en in een groepje. Heerlijk gegeten en zo wordt het dan toch bijna echt vakantie.

Een meneer terplekke die ons aansprak over de wandeling (en op z’n vrouw stond te wachten) meldde dat we ’s morgens bijtijds moesten wandelen anders kwamen er busladingen dagtoeristen aan. Leuke man,  wist ook over Friesland en “boerenkaas”. De bedienster aan tafel kon ons te woord staan in het Afrikaans, uiteraard begon ze in het Engels en van huis uit sprak ze Khosa (geloof ik, met klik-geluiden). Leuke kontakten. Helaas kan ik dit nu niet uploaden, want de internetverbinding is te zwak – in het restaurant sprak ik een Duitser aan die aan tafel druk zat te internetten omdat bij hem in de cabin het signaal ook te zwak was. Wellicht morgen eens uitproberen.

Km: 59563 – 59665 = 102

Van 10:30 – 14:00 op de campingplek aan de koffie/lunch

Dinsdag 14 oktober – vanmorgen dus vroeg opgestaan om te gaan wandelen voor de hordes dagjestoeristen. Dat laatste valt mee, maar we hebben wel lekker rustig, alleen zwaar voor de benen gewandeld over een houten pad met veel traptreden naar de hangbrug (zie foto’s) over de Storms River Mouth. We zijn de brug zelfs overgestoken en zijn omhoog geklommen (nog steiler en hoger) naar een Lookout Point. Daarvoor kwamen we een bankje tegen en toen was het ineens genoeg. Bijkomen en genieten van uitzicht en hoogte (…. ahum) en voorbereiden op de afdaling. Dan kijk je naar beneden en zie je de hoogte, nou het ging wel langzamer en absoluut voorzichtiger, maar we hebben er behalve spierpijn geen last van gehad. Eenmaal benden afgesproken voor het kayakken morgenochtend. Nu lekker bij de camper in de zon en helaas in de toch wel stevige wind – maar het is niet koud.

Weer even wat mail kunnen binnenhalen van Gmail en gek genoeg ook documenten van google drive, maar het signaal blijft hier te zwak om meer te ontvangen. Niet leuk is het meer, zelfs bij de receptie lukt het niet. Uiteindelijk heb ik een tijdje onder de zender van SanParks4 gezeten en nog geen maximaal signaal en alleen website van google en sanparks. Via het forum daar een vraag over gesteld.

Ben gaan wandelen naar de zee, via alle rotsen (sommige zo scherp als een mes) en toen wilde ik snel over twee rotsen stappen en zag ineens een bruin lichaam daar liggen, ik schrok sprong opzij en dat beestje ook, een zeehond, blaffen van nijd en hup het (ondiepe) water in. Later bij de borrel kwam er opeens heel rustig een ree’tje aangelopen en ging rustig grazen tussen alle (brutale) dassies door.

Woensdag 15 oktober – voor vadaag hadden we afgesproken te gaan kanoën.

Dat werd officieel Kayak & Lilo, ’s morgens om 9:30 verzamelen met ee gropeje van 12 allemaal jongere mensen gingen we mee met 4 gidsen. De zee was iets te ruw dus we konden niet vanaf het strandje weg, maar eerst een wandeling gemaakt in onze wetsuits met reddinsvest over een 2-tal kleine “suspension”bridges naar een punt waar we via de rotsen naar de Kayaks moesten klimmen. Dat was enge ervaring 1. Toen de kayaks in, dat ging allemaal wat provisorisch, maar de gidsen waren er niet voor niets – ook niet tijdens het klimmen – veel hulp gekregen. Bij de wandeling (over een houten plankieren pad) kregen we nog wat uitleg over de soorten bomen, mn de yellowboom en de houtkap die hier vroeger had plaats gevonden. Met z’n 2’en in een kayak en peddelen maar langs de metershoge steile rotsen, naar een plek waar we eruit gingen vanwege rotsen. Onderweg nog wat uitleg gekregen over een plek voor vleermuizen, diverse verkleuringen en waardoor – heel leuk. Na de rotsen verder met de lilo, een ligbed – dus werden we nat! Ook daarmee konden we niet zo ver vanwege rotsen en toen wat zwemmen en nog wat klimmen etc.

Op de terugweg vlakbij de overstap naar de kayak konden we als we durfden van een uitstekende rots afspringen (enge ervaring 2) Uiteindelijk heb ik dat ook gedaan, dacht dat het niet zo hoog was, maar m’n hart ging aardig tekeer. Terug nog een stukje kayakken en weer klimmen voordat we bij het wandelpad kwamen : enge ervaring 3. Toen rustig terug en leuk gebabbeld met een van de gidsen, allemaal erg jonge knullen – leuk. Dat was uiteindelijk en alles bij elkaar een spannende en leuke ervaring.

Op terugweg naar camper kregen we als toetje nog wat walvissen te zien. Overigens hebben we van de gidsen (paparazzi) erg veel foto’s gekregen. Zij maakten veel foto’s van onze groep met een “onderwatercamera” en dat werd op een dvd gebrand en die kon je na afloop kopen – zie onze foto’s.

Terug in de camper bleek dat bij elkaar toch wel een aardige inspanning te zijn geweest en hebben we heerlijk gerust, straks even eten in het restaurant want morgen vroeg op naar Addo.

{vsig}2ewkza{/vsig}

Donderdag 16 oktober - 

’s morgens bijtijds op en om 9:00 uur in de regen vertrokken, gezien de hoeveelheid km’ers zou dat een dag van autorijden worden. Om op te schieten hebben we een groot gedeelte over de N2 gereden in de stromende en dat ging prima en snel, gewoon een goede snelweg. Overigens een erg mooie omgeving, soms vlak langs zee en steeds uitzicht op grote heuvels (of als je wilt hele groene maar kleine bergen) met een erg breed uitlopende vallei ervoor. Dan de afslag naar Uitenhage(R334), dat werd weer een mindere weg, kuilen, smal en geen echte vluchtstrook. Uitenhage zelf (met veel industrie) was een kwestie van dwalen voordat we eruit kwamen. En wat was die plaats groot, tegelijkertijd leek het wel één groot township, walgelijk en deprimerend om te zien. Moeilijk want je vergelijkt alles met je eigen standaard (vanuit Nederland) en eigenlijk moet je dat niet doen, maar ja … een mens eigen …

Uiteindelijk in Addo aangekomen via weer een paar dorpjes waar de armoede en troep en vuilnis langs de weg vanaf droop. Addo zelf is – voor zover wij het gezien hebben net zo township-achtig als het vorige dorp. Enfin, we konden er nog wat boodschappen doen in een supermarkt met weinig sortering, maar toch weer een aparte en goede afdeling met “eigen” bakker/slager. Na de aanwijzingen van de eigenaar van de camping/b&b gevolgd te hebben kwamen we op de Valentine Road met alleen maar gaten en kuilen en nauwelijks asfalt. Via een intercom konden we een zeer afgesloten terrein op en kwamen we in een mooie tuin bij de fam Whisttle. Waarschijnlijk een Britse achtergrond want de lady liep er erg netjes bij en praatte ook zeer alsof ze een goede daad deed, maar was verder zeer vriendelijk. Voorzieningen zijn ok inclusief redelijke wifi bij het huis, een redelijke camping/oud-engels aandoende B&B.

We waren door dat opgeslotene en de township-ervaring gecombineerd met de duidelijk andere begroeiing dan aan de kust (dor, droog, rotsachtige ondergrond, geen bomen, alleen maar cactusachtige struiken) allebei een beetje aangeslagen. Zijn samen maar even gaan wandelen nadat we een key kregen om de poort te openen en weer vrijheid hadden, en liepen toen al pratende over onze zichtbare ervaringen en emoties een aantal grote (waarschijnlijk) citrus kwekerijen langs met toch behoorlijke bomen. En dat kon daar groeien door een bijna aan het oog onttrokken irrigatiekanalen systeem waardoor elke plant kon worden besproeid, dus toch een weelderige omgeving (waarschijnlijk ook economisch gezien).

Morgen met een guided tour door Addo & Schotia (een “prive”park) Nat Park inclusief lunch en braai/diner en we worden opgehaald en gebracht tot voor de deur, we zijn benieuwd naar de grote vijf – leeuw, olifant, giraf(?), …..

Km: 59902 – 59665 = 237 km

Vrijdag 17 oktober – tour door Addo en Schotia, georganiseerd door Schotia, ze zijn ons zelfs komen ophalen (10.00 uur) en ’s avonds weer terug brengen.(22.00uur) Een luxe en achteraf gezien een noodzaak – als ik of Marjanne zelf door de parken had gereden dan hadden we veel minder kunnen zien. Overigens het tweede park was alleen met een guided tour in een open jeep met gids. Lunch en diner waren ook geregeld.

Toen alle deelnemers waren opgehaald gingen we naar Addo. We rijden in een Mercedes bus waar 4 rijen stoelen in passen en 16 personen. Wij zijn met z’n 14-en. De bus is dicht maar de raampjes kunnen open schuiven voor het maken van foto’s. In de bus 2 Fransen, 5 Duitsers, 3 Zweden, 2 Zuid-Afrikaners en wij tweeën.

Eerst een stop bij de ingang voor souvenirs en toilet. Daarna het park in. Van te voren gewaarschuwd dat het best moeilijk zou kunnen zijn om de olifanten te vinden want na alle regen konden ze best tussen de bosjes blijven.

Wat een geluk dat we na een kwartiertje rijden al de eerste dikhuiden zagen! Geweldig wat een beesten zomaar op en langs de weg. Even verderop een heel stel, een hele familie. Olifanten van verschillende leeftijden en ook een baby van een week of 6!!!! Klik, klik, klik van alle camera’s.

Toen nog doorgereden naar een hoge heuvel voor een wijde blik. Onderweg nog mestkevers gezien en wrattenzwijnen. OP de heuvel een duizend poot wel 12 cm lang en heel veel pootjes. Even op mijn hand gevoeld, heel zacht maar toen ik mijn hand zachtjes wegtrok voelde ik een soort haakjes. Zo houdt hij zich dus vast aan minder vlak terrein.

Nu op naar het andere park. Eerst weer de winkel en plaspauze. Nu een lange rit richting Schotia. Vlak bij eerst een lunch gegeten. Het is ondertussen 14.30 uur.

Schotia ligt hoog en is schaarser begroeid, opener dan Addo, de dieren zijn daardoor beter te zien.

Bij Schotia aangekomen eerst de administratieve handelingen verrichten (betalen en inschrijven). Dan thee of koffie en om 15.00 uur vertrek naar het park. We zitten in open jeeps! Gelukkig kregen we gevoerde regencape ’s want het park ligt hoog en in de wind die hier behoorlijk guur is. Het is een privépark met veel dieren. AL gauw zien we de eerste antilopen en van allerlei hertachtigen. Ook de gnoe en olifanten. Toen op zoek naar de giraffen en die vonden we in een hoger gelegen deel, vader moeder en een kleintje van 2,5 maand. Allemaal knabbelend aan boomtoppen ieder op zijn eigen hoogte. De bomen die ze lekker vinden hebben stekels van 2 tot wel 7 cm. De giraffen eten alleen de zachte topjes van de takken. Hier ook een zebra en weer veel “springers”.

Thee en koffie en later ook het diner werd geserveerd in een soort kraal, gelukkig met een hek erom heen. Net buiten het hek was een poel met daarin 2 nijlpaarden doezelend (eten pas na zonsondegang) en op de kant 2 krokodillen. Ogenschijnlijk beetje suffe dieren maar loei gevaarlijk. Ook leuk te zien waren de nesten van vogels die als ballonnetjes in de bomen hingen. De vogels kropen er van de onderkant in.

Een mangoest gezien een soort grote hermelijn.

Na de thee op zoek naar de neushoorns. Ook hier hadden we geluk. Na dagen niet gezien te zijn geweest troffen we ze en waren ze ook nog in een goed humeur. Prachtige beesten!! Eén en al kracht en massa, echt een tank. Helaas hadden stropers de hoorn afgezaagd een aantal jaren geleden. Ze begonnen al weer te groeien. Vaak doden stropers de dieren voor de hoorn dus voelde de mensen van Schotia zich nog gelukkig met levende maar mismaakte dieren.

Bij de kraal aangekomen begonnen de nijlpaarden zich te roeren. Beetje uitrekken en gapen, beetje rondzwemmen en veel herrie maken, een soort loeien. Later zullen we ze proberen te zoeken als ze grazen. Dat mislukte echter, ze waren in het donker niet meer te vinden.

In de kraal waren houtvuren aangelegd en iedereen was daar blij mee. Na een dag geschud te zijn geweest, zittend in de auto’s met een gure wind en nu zonder zon waren we behoorlijk koud geworden. Wijntje erbij en even rustig praten met elkaar.

Het diner was voor ons klaar gemaakt en werd door de gidsen opgeschept. Koedoeragout, kip, rijst, een aardappel, een kumquat (soort pompoen) en gegratineerde groenten. Prima te eten en nog een toetje malvetaart met custard en slagroom.

Bekijk de foto's maar eens in ons fotoalbum.

Zaterdag 18 oktober – vandaag stond in het teken van het rijden door de Karoo, een klein stukje Groote Karoo en een deel Kleine Karoo.

Grote open vlakten die er nu groenig uitzien maar met de warmte die we vandaag voelde kunnen we ons voorstellen hoe dor, droog en grauw het er in de zomer uitziet. Er lopen hier veel schapen rond die met krulletjes voor de mohair. Lusten schijnbaar ook struikjes en dorre takken. Nu ook veel lammetjes. Ook “antidiscriminatie schapen” witte met zwarte kop.

Op de weg een slang gezien, konden er net omheen rijden. Ook aapjes zelfs één met jong. Helaas geen foto. Ze waren zilvergrijs met zwarte haren rond de kop. Gek om dat zomaar in het wild te zien. Ook antilopen met jongen.

Op het moment bloeien er ook bloemen. Soms klein, soms groot zoals van de cactus. De dorre vlakte lijkt soms net een heideveld met paarse bloemen. Ook Suzanne met de mooie ogen in het wild en bougainville (in de tuin van de camping). Alle soorten vetplanten die moeizaam bij ons in de vensterbank groeien zijn hier groot en prachtig. Yuca’s in bloei lijken wel bomen.

Als je hier woont, zal je veel op jezelf zijn aangewezen. Je buurman woont een stoffige 5, 10 of 20 km verderop. In de winkels zijn er ook weinig kleine verpakkingen. Meel, suiker etc. allemaal per meerdere kilo’s.

In de kleine dorpjes bijna geen verse groenten behalve pompoen en wortels (heeft iedereen een moestuin?). Ook brood is moeilijk te krijgen. Dat wat ze verkopen is een klef soort kingkorn wat niet lekker smaakt. Crackers zijn er gelukkig wel.

In de grotere plaatsen zijn grote supermarkten met van alles en nog wat. Hier moet je inkopen doen voor de tijd in de Bush.

Aangekomen in Oudshoorn bij Kleinplaas kamperen. Hier zwembadje en alle fasciliteiten.

Op zich is zo’n dorre grote “vlakte” wel een fraai en apart gezicht, maar ik vond het saai en zeker eentonig er door te rijden.

{vsig}2ewkza-18{/vsig}

Km: 60297 – 59902 = 395 km

Zondag 19 oktober –

Redelijk op tijd op. De jongelui (een groep tieners 16-18 jaar) zijn al in alle vroegte op kousenvoeten vertrokken. Daar kunnen onze kinderen nog een voorbeeld aan nemen!!

Om 10 uur gegeten, gedronken en betaald wegwezen naar de Cangoo Caves. Grotten die zijn ontstaan doordat de waterspiegel in de loop der eeuwen zakte. Kalksteen loste op door het doorsijpelende water en toen het water zakte ontstonden er holten. Dat alles duizenden jaren geleden. Altijd weer goed om wat te leren en te ontdekken over het ontstaan en evolueren van de mens.

Hierna gereden naar een waterval. Stukje dirtroad wat op het laatst wel erg moeizaam ging. Vergeleken met de vele watervallen op onze reis naar de Noordkaap stelde het niet veel voor  maar water is hier een schaars goedje en uit dat oogpunt is het wel bijzonder.

Hierna onze weg vervolgd naar Calitzdorp via een binnen weg. Schildpad gezien en op de foto gezet. Het was een landschildpad. Stuk geasfalteerd en een stuk dirtroad maar goed te berijden. De Swartbergpas maar niet genomen daar deze niet toegankelijk is voor “zwaar” verkeer. We kunnen nu aardig links rijden maar we moeten het noodlot maar niet tarten.

De valleien die tussen de Swartbergen en de kleine karoobergen ….. liggen zijn prachtig en weelderig van het groen. Hier wel beekjes en riviertjes. In de zomer nog??

Bij een galerie stilgehouden en binnen gekeken. Mooie foto’s maar niet super, Hier het advies gekregen om naar Ladismidt door te rijden. Mooie weg langs rode bergen. In Ladismidt een camping gevonden bij de plaas La Roux. Alle huizen in een vierkant gebouwd met een prachtige binnenplaats. Daar achter een tuin waar we verblijven. In het dorp gegeten.  Een lange dag en nu moe naar bed.

Hier gaan de mensen vroeg naar bed en zijn ook vroeg uit de veren. Ook wij liggen er vaak al om 21.00 uur in.

{vsig}2ewkza-19{/vsig}

Km: 60497 – 60297 = 200 km

Maandag 20 oktober – vandaag een rit naar Montagu, maar we wilden eigenlijk niet over snelwegen, dus kozen we voor de dirt roads. Vanuit Ladismith richting Laingsbourg op een splitsing links aanhouden en dan maar dirt roads volgen. Het was natuurlijk erg rustig – we hebben maar 4 auto’s gezien en wel 3 wegwerkzaamheden (? Aan dirt roads?).

De omgeving varieerde wel. Het ene moment zitten we midden tussen de bergen en het volgende moment strekt zich een enorme vlakte voor ons uit. Dat dan wel op hoogte. Zo dachten we een lange weg te moeten rijden door zo’n vlakte. Gaan we ineens een kloof in naar beneden om er na een tijdje met mooi landschap weer uit te komen. Verrassend dat blijft het.

Onderweg een hartebees gezien echt in het wild. Konden nog net zijn billen op de foto zetten want hij nam wel de benen. Ook reden we langs een natuurpark en zagen apen in een groep, ook met kleintjes op de rug. Bleven natuurlijk ook niet poseren, helaas geen plaatje. Een dassie en struisvogels (in het wild of waren deze toch van een boer die ze later bij elkaar jaagt?) ook een roofvogel op een paal. Verder stak er nog iets over …. Een mangoes? Niet zo groot als een vos en met een lange pluizige staart. Dit zoeken we op.

Vele beekjes overgestoken bijna allemaal opgedroogd. Met de camper mochten we beslist niet door water heenrijden maar toch maar een paar keer gedaan. Was niet dieper dan een plas. De planten waren waarschijnlijk voor hier erg groen. Wij vonden het toch erg dor en droog. Vragen onszelf af hoe dat in de zomer is? Wij vonden het warm zeker in de zon, maar het is pas lente……

De Zwartbergpas mogen we niet rijden maar we hebben genoeg bochten en haarspelden gedaan. Als toetje de Oubergpas om draaierig van te worden en behoorlijk stijl. Eenmaal in Montagu waren we het zat en blij naar een camping te kunnen. Dit keer zonder stroom het “De Bos Farm Guesthouse” , staan hier bijna alleen, dus heerlijk rustig.

Nog een wandelingetje door het dorp gedaan. Van de mevrouw van de VVV een plattegrond gekregen met alle bezienswaardigheden. Helaas is het maandag en bijna alles dicht.

Bij de Spar struisvogelbiefstuk gehaald want dat was er in Oudshoorn bij ingeschoten. Heerlijk met wat sla en een wijntje vooraf, dit is vakantie.

Nu is het donker en gaan we lekker naar bed 20.40 uur (ook vakantie)

Km: 60619-60297 = 322 km

 

Dinsdag 21 oktober – ’s morgens bijtijds weg en dat lukte. Niet zo veel bijzonders vandaag, eigenlijk alleen maar rijden naar Somerset, maar wel een beetje binnendoor. Gelukkig was er onderweg nog wel het één en ander te zien. We zijn even uitgestapt in een dorpje en rondgelopen – ook niet veel bijzonders, leuk zoals de bomen versierd waren. Onderweg verder een meer (“Sonderend”) tegen gekomen waar zeker geroeid zou kunnen worden, nu nog een roeivereniging hier. Zeer bijtijds bij Hans gearriveerd en toen maar even naar het strand geweest in Strand. Lekker met de voeten in het water en een beetje slenteren langs de vloedlijn. Bij Hans al snel in het zwembad geplompt en wat opgefrist. {vsig}2ewkza-21{/vsig}

Dat was een soort “thuis” komen.

Km: 60840 – 60619 = 221 km

Woensdag 22 oktober – na het ergometeren de camper teruggebracht en boodschappen gedaan in een zeer groot centrum van Somerset. Het terugbrengen ging prima en de “schade” die we hebben gehad werd door Kea vergoedt met een klein bedrag, prima geste.

De lunch weer genuttigd in Hook, Line & Sinker – wat een heerlijk eten, al valt het wel zwaar zo tussen de middag. Daarna de rest van de dag rustig bijkomen.

Wat we de rest van de vakantie hier gaan doen, weten we nog niet al dragen Hans en Mariëtte erg veel leuke dingen aan. We zien wel.

 

 

 

Week 1 – reis naar en door Zuid Afrika

Vertrek : maandag 6 oktober 11:40 uur van huis naar Grou-Schiphol-Dubai en uiteindelijk Kaapstad/Somerset West (Old Sir Lowry’s Pass)

Met de auto (van Focco) naar Grou na een laatste spannende inpakactie. Mijn handbagage bleek te zwaar en moest verdeeld worden over de koffer en de andere handbagage. De trein in met twee (zware) koffers was een eitje en toen op Schiphol de vertrekhal zoeken en koffers afgeven – inchecken hadden we online gedaan, wat prima werkte.

Vlucht EK148 vanaf Gate9 met de Emirates naar Dubai. En wat een mensen gaan er in dat vliegtuig, en wat zit je eigenlijk opgepropt. Niet echt onze favoriete keus om op vakantie te gaan. Maar ja je moet wat als we naar Hans en Mariëtte willen.

De vlucht ging verder met verzorging en boekje lezen, filmpje kijken prima en om 00:15 uur waren we de volgende dag in Dubai airport. Wat een enorm vliegveld is dat en wat modern en schoon en ruim – we moesten zelfs met een soort metro naar Gate B & C en daar ook nog eens langs zo’n 70 gate’s lopen. Met prachtige winkels en prima voorzieningen.

De tweede vlucht naar Cape Town was verschrikkelijk, van ’s morgens ong 4:00 uur tot ong 11:00 uur in Kaapstad – slecht slapen, gelukkig Marjanne beter, filmpje gekeken en waardeloos ontbijt gekregen.

Gelukkig stond Hans op het vliegveld te wachten en waren we in een 30 minuten in een heerlijk onderkomen. Een heerlijk welkom en lekkere koffie en ook nog eens een mooi zonnetje brachten ons weer in een goede stemming. ’s Middags zelfs even gezwommen met daarna een heerlijke maaltijd klaargemaakt door Jos die oudste zoon van Hans die daar ook logeert met Marloes en hun dochtertje Merle.

Vanmorgen – woensdag 8 oktober – hebben we een tochtje gemaakt met z’n allen naar Betty’s Bay om daar naar pinguïns te kijken en die waren er inderdaad. Speciale Zuid Afrikaanse pinguïns die daar in een soort kolonie en afgeschermd gebied aan de zee leefden. Ontzettend leuk gezicht om die beestjes – want groot zijn ze niet – te zien zwemmen en jagen en lopen en op de rotsen springen, lekker weggekropen in wat kunstmatige holen onder struiken. Kijk maar op de foto’s.

En toen de verrassing van de dag, we zouden gaan lunchen in een fish & chips restaurantje ergens vlakbij in Pringle Bay. Een klein huisje, dus weinig tafels en een keuken die lekker open was – een zeer gezellige baas/kok die blijkbaar vanaf nu zo’n beetje volgeboekt was tot ergens april 2015. Blijkbaar een goed zaak!

Nou dat klopte: heerlijke vis en eigengemaakte frietjes, eigengemaakte sausjes (mayo, etc.) en met de vingers eten. Crème Brulée aan tafel gemaakt, het was bjusterbaarlik.

{vsig}1ewkza{/vsig}

Donderdag 9 oktober – de dag staat in het teken van de camper ophalen, vlak bij het vliegveld.

Dat was een rare ervaring, de verhuurder ontving ons in een kaal kantoor achter een volkomen leeg bureau en vroeg ons het hemd van het lijf – leek wel inquisitie. Vertelde daarna wat ons allemaal koon overkomen en wat we dan moesten doen, 1000 rand betalen en hen bellen (!?). Toen de uitleg van de camper en het bekijken van de buitenkant ivm reeds opgelopen schades, van 10:30 tot 12:00 bezig geweest en toen LINKS RIJDEN EN STUUR AAN DE RECHTERKANT, en schakelen met je linkerhand. Achter Hans aan gereden naar de Spar in Somerset en toen hebben wij boodschappen gedaan want er was natuurlijk niets in de camper. Bij Hans bagage inladen en om 15:15 uur gingen we op weg. Dezelfde weg als gisteren – de R44 langs de kust en we zijn uiteindelijk om 16:30 uur – lekker bijtijds en heel rustig rijdend in Kleinmond beland en aan de oost kant daarvan vonden we een camping waar we de enige zijn die er gebruik van maken. Ze moesten zelfs het toiletgebouw van slot halen – eerst vragen en dan pas uitvoeren!. Wandeling naar de zee gemaakt, prachtig stukje strand en lekker wilde golven. Eerst maar eens bijkomen van alle spanningen (go.. wat worden we beja….). Morgen gaan we echt genieten, dit is vakantie – al is het wel deprimerend door stukken “dorp” te rijden bestaande uit bordkartonnen huisjes etc. Van Hans Thijs weten we dat er wat goeds gedaan wordt door het ANC, maar dit aanzien maakt het “schrijnend”.

Km: 58950 – 58851 = 99 km gereden, doel was Pearly Beach dat zullen we dus morgen wellicht zien, waar blijven de walvissen?

Vrijdag 10 oktober –

Na een nacht wat onwennig slapen in de camper zijn we heel rustig gestart. Lekker ontbeten en gedoucht en toen richting Hermanus. Hier is het walvissen walhalla, ….. maar niet vandaag. De walvissen laten zich niet zien. Eerst nog wat boodschappen gedaan en toen in Hermanus wat rondgewandeld en van de zon en het prachtige uitzicht genoten. Ook nog even koffiedrinken aan een strandje. Marjanne moest natuurlijk weer zo nodig pootje baden met een kop koffie in de hand. Zeewater is er om te voelen en dat heeft ze geweten …. Ineens een grote golf, de broek nat en de volgende zo hoog en krachtig dat ze tegen de vlakte ging. Koffie nog kunnen redden maar van top tot teen doorweekt…….;-).

Toen verder richting Pearley Beach waar je kunt zwemmen volgens de reisgidsen. Dat klopt maar ook hier een heel sterke golfslag en meer dan kniediep is sterk af te raden. Wel even lekker gespeeld en toen we eenmaal “door” waren was het pret. Wel een heel smal strand en door het woeste water OVERAL zand.

Op de vraag waar de camping was helaas een negatief antwoord. Nog 22 km verder bij Die Dam een camping gevonden ongeveer op het strand. Voorzieningen wat karig, slechts één heren- en één damestoilet. Nu niet zo erg, we zijn weer de enige bezoekers. We delen het gras met een aantal hoenders.

Nu is het kamperen echt begonnen, waslijntje maken, natte spullen drogen, theetje drinken, strandje kijken, wijntje enz.

Hans kookt en ik mag schrijven enz…

Straks lekker slapen en morgen op tijd weer in de benen na een zwempartijtje?

Km: 59081 – 58950 = 133

Zaterdag 11-10 – een flinke afstand afleggen om bijtijds in Storm River Mountain te zijn, maar dat gaan we goed halen. Toch veel en vooral lang gereden, het begin ging namelijk erg lang over dirt roads en dan kan je niet snel. Ook nog gestopt in Elim, wat een dorpje is met een kern van heel oud en een voorbeeld hoe er veel dorpjes uitzagen vroeger (1824) met een moravische kerk en diverse gebouwtjes eromheen ten guste van de gemeenschap, arm maar wel werkzaam. Nu veel leuke kleine gekleurde huisjes – geen saai dorp, een dorp met heftige wegwerkzaamheden waardoor we moesten omrijden en bijna verdwaalden – leuk. Toen naar Bredasdorp (leuk hè zo’n “bekende” plaats) en naar Swellendam, gelunched tegenover een mooie volstrekt witte kerk in een voormalig gevangenisgebouw “Old Gaol Restaurant” – heerlijke sfeer, mooi zonnetje, rustig bandje op de achtergrond, onder de bomen in de schaduw – prima vakantiesfeer. Toen naar het drosty museum, een gebouw uit 1747 en wat gebouwen eromheen die in totaal een museum vormden. Ik ga de tekst daarvan later nog overnemen.

Via de toen inmiddels bereikte N2 konden we weer snelheid maken (100 km/u) en het was best een goede weg door mooie glooiende heuvels met graanvelden en velden met vee, waaronder schapen koeien en struisvogels. Deed ons een beetje denken aan Denemarken. Uiteindelijke bereikten we om ong 17:30 uur de preekstoel camping (geen aanrader, in tegenstellig tot de camping in DieDam) ook deze ligt achter de duinen direct aan zij in het dorpje Stillbaai. De camping is bijna leeg en we konden gaan staan ondanks dat de manager al buiten functie was, morgenochtend betalen, maar wat een viezigheid. Enfin we hebben een prima dag gehad, met helaas te lang rijden en zijn nu al moe en aan bed toe (20:30).

Km: 59081-59341= 260 km

Zondag 12 oktober – vroeg opgestaan want we wilden niet de hele dag rijden.

Uiteindelijk zijn we in Knysna beland, vlakbij de ingang van de lagune, een heerlijk park met prachtige oude bomen en rustig. Want als we naar één ding zoeken dan is het wel: weinig mensen (geen drukte om ons heen, en zo weinig mogelijk herrie).

Na de camping vroeg verlaten te hebben om 9:15 én een duik in de zee !!! (heerlijk, golfslag en weinig vuil in het water en zelfs geen schelpen zoals aan de Noordzeestranden). Zijn we afgeslagen naar Melkfontein en kwamen we weer op de dirts roads – verschrikkelijk trillen in de wagen door alle ribbels en kuilen in de weg, maar de omgeving was erg mooi – wel veel van hetzelfde. We reden zeg maar in de duinen achter de kust en de begroeiing bestond vooral uit fynbos en best wel veel kleurige bloemen. Koffie in Gouritsmond en zowaar als je het niet verwacht onze eerste walvis(staart) gespot. Door naar Mosselbay en wat een “scheveningen” was dat – walgelijk. We zaten inmiddels om de N2 konden lekker doorrijden en zijn in het Garden Route Winderness Nature Reserve nog even via een dirt road wat natuur ingereden, helaas vol met villa’s aan één kant van het meer. Het trillen werd ons te veel en via de N2 zsm wat boodschappen en de rust na de drukken weg. We zitten nu op ong 90 km van StormsriverMouth Park en daar blijven we een aantal dagen – aan de kust!

Km:59341 – 59563 = 222 km van 9:15 tot 15:00

 

 

 

Bijkomen in De Eiffel

Eindelijk eens een korte vakantie via een aanbieding van de ANWB geboekt :

een weekje in de Eiffel, een hotel in Heimbach aan de Ruhr en grenzend aan het National Park De Eiffel, de reservering gedaan via de ANWB en dat was geen succes. Op het hotel zelf was ook wel het nodige aan te merken. Vandaar wellicht dat wij dat soort vakanties via aanbiedingen nooit hebben gedaan.

Over het algemeen hebben we een heerlijke week gehad, doel was er even helemaal uit te zijn en dat is geslaagd. Wel heeft het weer ontzettend meegezeten, we hebben vanaf maandag prachtig weer gehad en de dag van vertrek was voor het eerst bewolkt.

Op maandag om ongeveer 11:00 vertrokken en via Oosterwolde naar de autobahn in Duitsland wat zeer snel aanreed naar Heimbach - 391 km verder en om 15:45.

Direct een wandeling in het dorpje met een slot en weinig open winkeltjes (die bleken dicht op maandag) en direct een wandeling waarvan wij dachten even een ommetje maken, rond en over de Meuchelberg. Zo dat was onze eerste inspanning, en afsluiten met een terrasje en een wijntje in de zon = vakantie !!  Daarna dachten we lekker te eten in het hotel (Klostermühle) maar dat viel erg tegen - daar kom ik niet meer op terug. Het was gewoon een soort snelkeuken met ......

{vsig}vak-Eiffel2014{/vsig}

Dinsdag langs de Ruhr gaan fietsen, plan was om naar Nideggen te gaan fietsen en dat viel soms niet mee elke kleine heuvel was wel een helling die ik met mijn ligfiets niet aankon. Een enorme frustratie, ik denk toch over een kleiner tandwiel op de trapas. Enfin ik geloof niet dat we de enige waren die afstapten. Ook hebben we wat ouderen gezien op elektrische fietsen, daar knappen wij wel een beetje op af - maar het gaat soms wel makkelijker.

Nideggen kent een centrum wat redelijk hoog ligt. Wij zijn op het niveau van de Ruhr gebleven, hebben onze fietsen gestald en zijn via een bospaadje naar boven geklommen tot onderaan de muur van de burcht die daar over de dalen uitkijkt. In de Eiffel staan erg veel burchten, waarvan de meesten ruines en sommigen deels in gebruik. Uiteindelijk in de ruïne aangekomen, bleek er een restaurant in te zitten wat net geopend was (verrast als ze waren door het mooie weer en dus snel openen voor de toeristen). Een fantastische plek en heerlijke koffie gekregen. Even buiten het slot (wat Marjanne herkende uit een vakantie in Abenden met haar toen nog erg kleine kinderen) was het begin van het dorpje nog een beetje met de oude vestingmuur en wat huizen in oude stijl erg leuk om te zien en we zijn daar nog een keer terug geweest - heerlijke konditorei  mit torte en koffie en voor de lunch klaargemaakte broodjes, wat een "service".

De terugreis zou door een gebied gaan met nog iets meer hoogte dan we net gehad hadden en dat was al erg wennen. Dus zijn we de Ruhr verder gevolgd en dat was erg leuk en lekker ontspannen fietsen, behalve natuurlijk enkele hellingen. We zijn tot aan Düren gefietst en toen de trein (een prachtige modern ingerichte trein) genomen met de fiets erin naar Heimbach terug. Dat met de fiets in de trein was al een avontuur op zich. En toen ....

...... een terrasje in de zon een Duits biertje, helaas kennen ze kleine hapjes bij de 'borrel' niet zo goed. Maar het was wel lekker, 's avonds lagen we al vroeg (eindelijk in een 2-persoonsbed) te lezen en heerlijk slapen. { 38, 45 km gefietst en een burcht beklommen, triptijd: 2:39,44 uur, 14,4 km/u gemiddeld met een max van 32 km/u heuvelafwaarts}.

Woensdag zouden we eigenlijk willen gaan wandelen, maar zijn eerst maar eens advies gaan halen bij het Tourist Information. Op zijn advies hebben we een rondje gefietst rond de Ruhrsee, wat een moeilijk deel door de bossen zou hebben en een vlak deel (op water niveau) in het begin. Dat viel toch net iets anders, maar het was wel heerlijk langs het water te fietsen erg veel aanlegsteigertjes zonder bootjes (nog te vroeg in het seizoen). Terug bij het startpunt waren we nog ruim op tijd om een bezoek te brengen aan het Kraftwerk van RWE een gebouw waar stroom opgewekt wordt door water vanuit een 105 m hoger gelegen stuwmeer. Dat gebouw was in Jugendstill gebouwd. De rondleiding ging helaas vooral over de energie en allerlei elektrische apparaten minder over de stijl van het gebouw. Maar de hal waar de oude generatoren stonden was nog wel interessant. Onze foto's daarvan zijn helaas verloren gegaan.

Ook in Heimbach bleken ze een heerlijke Konditorei mit Torte te hebben en de burcht die we al een keer 's avonds hadden bekeken bood een heerlijke rustige plek om in de zon te lezen, mooie burcht trouwens en goed in gebruik genomen i.p.v.  ruïne te zijn. Besluiten met hetzelfde terrasje en een Duits biertje (Zwickelbier uit Monschau). {36 km tot aan Jugendstill Kraftwerk/totaal gefietst vandaag 42,6 km;triptijd: 3:13:50;gem snelheid: 13,3 km/u,  max : 35,79 km/u, Hf gem 91, max 123, 918 kCal}

Donderdag weer naar Nideggen gefietst en daar koffie etc en gewandeld over een deel van een bergwandeling die daar in vele soorten en lengten aanwezig zijn. Onze voetjes konden dat maar 2 uur aan en dan terugfietsen naar Heimbach. Nu een terrasje aan het water in de zon met een biertje ... nog steeds vakantie!! {23,29 km;triptijd met de fiets  1:34:20 uur en 14,8 km gem, max 46,9 km/u; registratie 6:05 uur Hf gem 81, max 117; 1478 kCal.}

Vrijdag zouden we teruggaan - bij betalen bleek dat we nog recht hadden op één overnachting, maar dat hebben we niet gedaan. Ons eigen bed lokte erg en het was duidelijk minder goed weer - zeer bewolkt. Bezoekje aan Monschau : een zeer goed bewaard gebleven oud stadje (toeristisch als de hel) maar de huisjes leuk, al waren het allemaal café's e.d.. Een bezokeje aan de bierbrouwer van het Zwickelbier was aardig, maar ook die was nog niet in functie en we konden er zelfs geen biertje meekrijgen.

Op het verlanglijstje van Marjanne stond een bezoek aan de Hoge Venen een gebied naast de Eiffel van waaruit allerlei stroompjes ontstaan en de Ruhr worden. Over de Hoge Venen - dat grotendeels in België ligt , loopt een wandelpad op planken - knuppelpad - over het moerassige deel. Leuk om te doen en mooie natuur. Een wandeling van ong. 2 uur - dat konden onze voetjes weer aan. 's Avonds laat thuis(weer door Duitsland teruggereden), na een heerlijke maaltijd in (de) Alpen, die maakte de gemiste culinaire hoogstandjes van de Eiffel een beetje goed.

Thuis .... heerlijk weer ..... eigen lekker ontbijt ........ lekker in de zon aan en in de tuin gewerkt: maandag pas einde vakantie.

 

positie 16
positie 18

Additional information